چشم هایم را گشاد و تنگ می کنم،
زل می زنم به نور ها.
می خواهم آنجا پیدایت کنم. می دانم آنجایی. مطمئنم.
سیاه ترین ها، پشت نور خود را استتار می کنند. غیر این است؟ هاه. من قایم باشک باز قدری ام. کور خواندی.
برچسب: نویسنده: پرهام مرادی تاريخ: دوشنبه 22 بهمن 1397 ساعت: 21:36